استاد جان
من انقدر دلم به حال خاله هام میسوزه که حد نداره
واقعا واقعا براشون ناراحتم مخصوصا دومی . پره از امید و ارزو ولی کسی نمیبینتش..
برای این کشور لعنتی زیادی خوب و ساده است...
و بدبختی اینه که نمیتونم هیچ کاری براشون بکنم و میترسم وقتی به جایی رسیدم که بتونم کمکشون کنم خیلی دیر شده باشه...
برچسب:
نویسنده: مریم صمیمی